Oprzyrządowanie do gięcia metalu prasy krawędziowej
Podstawowe gięcie metalu pod kątem 90 stopni
Gięcie prasy krawędziowej dzieli się na dwie podstawowe kategorie z kilkoma opcjami kompromisowymi. Pierwszy jest podstawą wszystkich prac związanych z prasą krawędziową i nazywany jest zginaniem powietrznym. Drugi typ jest nazywany zginaniem dolnym.
A) Air Bending 
Gięcie powietrzne definiuje się jako trzy punkty styku z częścią w celu utworzenia kąta prostej linii (rys. 3-1). Nos górnej lub górnej matrycy wymusza ukształtowanie części w dolną matrycę o kształcie litery „V”. Uwzględniony kąt obrobiony zarówno na górnej, jak i dolnej matrycy nie może dopuszczać do żadnego kontaktu z częścią, z wyjątkiem nosa górnej matrycy i narożników otworu w dolnej matrycy. Gdy górna matryca wniknie dostatecznie głęboko w dolną matrycę, aby uzyskać wymagany kąt (to jest na dole skoku formowania), górna matryca jest zawracana na szczyt skoku, uwalniając teraz utworzoną część. Po zwolnieniu części dwie nogi nowo uformowanej części odskoczą nieco, dopóki naprężenia w uformowanej części nie zostaną zrównoważone. Jeśli materiał jest zwykłą stalą walcowaną na zimno, często metal otwiera się od 2 ° do 4 ° od kąta rzeczywiście powstałego podczas skoku formowania.
Większa część formowania prasy krawędziowej polega na prostym wygięciu 90 ° w części. Aby umożliwić sprężynowanie, kąt cięcia na górnej i dolnej matrycy będzie obrabiany pod kątem mniejszym niż 90 °, zwykle pomiędzy 75 ° a 85 °. Dzięki temu część ma tylko trzy punkty styku z oprzyrządowaniem i nie ma kontaktu z innymi powierzchniami. Promień naroża górnej matrycy powinien być równy lub mniejszy niż grubość metalu, który jest formowany. Im ostrzejszy promień nosa, tym większe zużycie matrycy. Specjalne promienie nosa są często wymagane w przypadku aluminium, materiału o dużej wytrzymałości na rozciąganie lub materiałów egzotycznych.
Istnieją dwie proste zasady, których używano od lat do wyboru oprzyrządowania, które zapewni najbardziej spójne i dokładne zginanie powietrza przy formowaniu stali miękkiej. Zalecane otwory matrycowe na wykresach tonażu kolan powietrza opierają się na tych metodach.
Pierwszą zasadą, opracowaną w latach dwudziestych w celu określenia najlepszego otwarcia matrycy vee, jest pomnożenie grubości materiału przez 8 i zaokrąglenie odpowiedzi do najbliższego ułamka prostego. Na przykład stal miękka o rozmiarze 16 ma nominalną grubość 0,060 ”. Pomnóż 0,060” × 8, a odpowiedź wynosi 0,48 ”. Aby wybrać właściwy otwór vee, odpowiedź jest zaokrąglana do 0,5”.
Operatorzy pras krawędziowych odkryli również, że podczas formowania stali miękkiej, promień wewnętrzny w zgiętym materiale był funkcją otworu matrycy vee. Chociaż promień wewnętrzny ma raczej kształt paraboliczny niż rzeczywisty promień, powszechną praktyką jest mierzenie tego łuku za pomocą prostego przyrządu pomiarowego o promieniu bliskim uformowanej części. Dlatego drugą zasadą jest to, że oczekiwany promień wewnętrzny wynosi 0,156 (5/32) razy, kiedy używany jest otwór matrycy vee. Jeśli otwór matrycy vee jest większy niż 12-krotność otworu vee, staje się oczywiste, że promień wewnętrzny jest w rzeczywistości eliptyczny, a każdy promień wymiarowy wymagany na rysunku jest szacunkowy. Jeśli podjęta zostanie próba utworzenia części przy użyciu otworu vee mniejszego niż 6-krotna grubość materiału, promień wewnętrzny nie będzie promieniem, ponieważ materiał będzie próbował utworzyć teoretyczny promień wewnętrzny mniejszy niż jedna grubość metalu - co jest niepraktyczne do zakrętu powietrza.
B) Tolerancje formowania zgięcia powietrznego (tylko kątowe)
Ponieważ stal miękka może nie być spójna od kawałka do kawałka, cewki do cewki lub ciepła do ciepła, należy spodziewać się zmian kątowych. Materiał może ulec zmianie w chemii, co wpływa na wytrzymałość na rozciąganie i granicę plastyczności. Walcowanie materiału podczas procesu wytwarzania może powodować zmiany grubości, które wpływają na konsystencję kątową.
Inne zmiany wynikają ze zużytego oprzyrządowania, pras krawędziowych, które nie powtarzają się konsekwentnie w dolnej części skoku, lub niewłaściwego ustawienia przez operatora lub osobę instalującą. Większość napotkanych zmian kątowych okaże się być odmianami materialnymi. Jeśli prasa krawędziowa jest prawidłowo utrzymywana, powinna powtarzać się na dole skoku za każdym razem z dopuszczalną tolerancją. Zużyte oprzyrządowanie, po ustawieniu i przesunięciu w celu uzyskania akceptowalnej części, nie zmienia się z części na część. Jeśli operator prawidłowo lokalizuje część i pomaga części w górę podczas skoku formowania, zgodnie z wymaganiami, tolerancja części nie powinna być naruszona. Należy zauważyć, że jeśli uformowana część zostanie usunięta z prasy krawędziowej z prawidłowo uformowanym kątem, a następnie upuszczony na podłogę lub wrzucony do pojemnika, uformowany kąt może się otworzyć i być poza tolerancją.
Jeśli uwzględniane są tylko standardowe tolerancje grubości, do określenia tolerancji można użyć prostego szkicu, przedstawiającego rysunek części o pewnej grubości, która jest uformowana pod kątem 90 °. Szkic części powinien pokazywać wewnętrzny i zewnętrzny promień części. Szkic powinien zawierać trzy znaki: jeden znacznik wskazujący miejsce, w którym górna matryca styka się z częścią po wewnętrznej stronie zakrętu, oraz dwa znaki na zewnątrz materiału, aby pokazać, gdzie część dotknie promieni narożnych dyszy.
Szkic ilustruje część nominalnej grubości miernika, ponieważ będzie ona wyglądała na dole skoku formowania za pomocą odpowiedniego kontaktu narzędziowego. Rys. 3-3 ilustruje (za pomocą linii kropkowanych) możliwe zmiany materiału w zakresie pomiarowym. Jeśli materiał jest grubszy, zewnętrzna powierzchnia jest wsuwana dalej w dół do wnęki matrycy, co powoduje wygięcie pod kątem. Jeśli materiał jest cieńszy niż nominalny, powierzchnia zewnętrzna nie przenika do matrycy vee wystarczająco, aby uzyskać odpowiedni kąt. W ten sposób kąt pozostaje otwarty. Ponieważ zmieniła się tylko grubość materiału, staje się oczywiste, że zmiany materiału spowodują zmiany kątowe podczas używania prostych matryc do zginania powietrza. Jeśli grubość materiału staje się grubsza niż materiał użyty do pierwotnego ustawienia, można spodziewać się kąta zgięcia. Jeśli grubość materiału jest cieńsza niż materiał użyty do pierwotnego ustawienia, kąt zgięcia będzie otwarty.
Każdy miernik materiału może być starannie naszkicowany w powiększonej skali lub za pomocą grafiki komputerowej, która może mierzyć zmiany kątowe, które nie tylko pokazują zgięcie 90 °, ale także pokazują ich grubsze i cieńsze tolerancje, jak opisano powyżej. Stwierdzono, że średnia zmienność kątowa dla materiału pomiarowego wynosiłaby około ± 2 °.
Praktyczne doświadczenie pokazało, że normalny stos materiałów dostarczanych do prasy krawędziowej nie będzie miał całego zakresu tolerancji dozwolonego na wykresie tolerancji. Można spodziewać się pewnych zmian materiałowych, ponieważ w celu wytworzenia cewki ze stali, aby utrzymać śledzenie taśmy w linii prostej, środek arkusza jest nieco grubszy niż każda krawędź. Gdy cewka jest przecięta lub wygaszona do wymiarów materiału potrzebnych do wykonania określonej części, niektóre
wystąpi różnica grubości. Ile lub w jakim kierunku nie będzie wiadomo, chyba że każda część jest mierzona i oznaczana przed wykonaniem wymaganych wygięć. W prawie wszystkich przypadkach jest to niepraktyczne zarówno z punktu widzenia kosztów, jak i czasu.
Doświadczenie w pracy z blachą dowiodło, że różnice materiałowe w arkuszach ze stali miękkiej o grubości do 10 i długości 10 cali powodują rzeczywistą zmianę kątową ± 0,75 ° podczas gięcia powietrza. Dodatkowej zmienności należy oczekiwać od początkowej części testowej, która wydawała się być akceptowalna, ale mogła mieć zmienność z powodu ugięcia maszyny, zużycia matrycy lub powtarzalności maszyny. W blachach (grubości 10 lub cieńszych) twardość powierzchni spowodowana walcowaniem w procesie produkcyjnym oraz zmiany chemiczne w materiale, wszystko to dodaje
pewne możliwości zmian.
Ze względu na wiele innych czynników, które należy uwzględnić, do zakresu tolerancji należy dodać dodatkowe ± 0,75 °. Całkowity zakres tolerancji jest dodatkiem tolerancji, które są oczekiwane z prawdopodobnych zmian materiałowych, plus odchylenia spowodowane przez wszystkie inne nieznane czynniki właśnie wymienione. Realistyczna tolerancja, która powinna być
biorąc pod uwagę, że zginanie powietrzem o grubości 10 lub cieńszej stali o długości do 10 cali wynosi ± 1,5 °. Do płyty wymagany jest dodatkowy stopień, ponieważ różnice materiałowe są znacznie większe.
Tolerancja dla materiału gnącego 7 i grubsza będzie wynosić ± 2,5 ° do grubości 1/2 ". Cięższe materiały są często formowane z większą tolerancją dzięki zastosowaniu więcej niż jednego suwu tłoka i ważne jest, aby pamiętać, że każdy omówienie tolerancji opiera się na użyciu zalecanej górnej i dolnej matrycy.
Aby utrzymać spójne wygięcie, konieczne jest otwarcie matrycy vee, która pozwala nogom części wniknąć w matrycę vee wystarczająco, aby każda noga lub kołnierz miała płaską odległość 2,5 grubości metalu poza zewnętrznym promieniem części przed kontaktem z rogi vee giną. Mieszkanie jest potrzebne do zapewnienia kontroli kąta zgięcia. Zalecany otwór matrycowy „8-krotna grubość metalu” zapewnia dobre mieszkanie, aby umożliwić tworzenie spójnych części w omawianym zakresie tolerancji. Mniejszy otwór vee (np. 6-krotna grubość metalu vee
otwarcie) będzie w rzeczywistości tworzyć nieco mniejszy promień wewnętrzny, ale także zmniejszy się mieszkanie od zewnętrznego promienia do kontaktu z rogami kości. Ta redukcja płaskiej powierzchni powoduje dodatkowe zmiany kątowe w części. Większy otwór matrycy vee zapewni większe mieszkanie, ale również zwiększy rozmiar wewnętrznego promienia. Większy promień spowoduje więcej sprężynowania, gdy ciśnienie formowania zostanie zwolnione, wprowadzając więcej potencjalnych zmian części.
Praktyczna tolerancja dla gięcia blachy powietrznej o grubości do 10 i długości 10 'wynosi ± 1,5 °. Ta zmienność jest często odczuwana jako większa niż można zaakceptować, ale, jak w przypadku wszystkich tolerancji, maksymalny możliwy zakres zwykle nie występuje w jednej części. Standardowa statystyczna krzywa dzwonkowa powinna odzwierciedlać rzeczywiste zmiany zgięcia. Oznacza to, że większa część części zostanie utworzona ze znacznie mniejszą zmiennością. Większość serii produkcyjnych wymaga utworzenia tylko kilku części każdego kształtu. Dzięki dostępności nowoczesnych pras krawędziowych z dostępem do komputera,
gięcie powietrza odzyskuje popularność, która spadła nieco od lat 60. do 80. XX wieku.
C) Formowanie przy użyciu najniższych matryc
Aby uzyskać lepszą spójność kątową lub zrekompensować problemy z powtarzalnością lub ugięciem prasy krawędziowej, można wybrać metodę formowania zwaną najniższym (rys. 3-4).
Wykańczanie często stwarza problemy dla operatora prasy krawędziowej. Metoda formowania ma cztery różne definicje w zależności od konstrukcji oprzyrządowania i sposobu jej użycia podczas cyklu formowania. Każda prosta prosta linia tworząca się w miejscu, w którym uformowana część styka się ze skośną sekcją „vee”, oprócz narożników otworu w kształcie litery V nie jest już zakrętem powietrza. Musi być sklasyfikowany jako jakiś rodzaj kości, ponieważ ukończenie zakrętu będzie wymagało więcej
siła niż byłaby wymagana do wykonania podobnego zakrętu powietrznego.
1) True Bottoming
Górna i dolna matryca są obrabiane tak, że powierzchnie formujące mają taki sam kąt jak kąt części, która ma być utworzona. Jeśli wymagany jest kąt 90 °, górna i dolna powierzchnia matrycy są obrabiane pod kątem 90 ° symetrycznie wokół linii środkowej. Promień końcówki lub noska górnej matrycy jest obrabiany za pomocą jednego promienia grubości metalu lub najbliższej prostej frakcji. Oprzyrządowanie do obróbki promieni jest często ograniczone do określonych
ułamków, a następnie konwertowane do odpowiednich wymiarów dziesiętnych.
Jest to powszechna praktyka, ponieważ większość prac na najniższym poziomie jest wykonywana przy użyciu materiałów o grubości 14 mm lub cieńszych, aby wybrać pręty o takiej samej szerokości dla górnej i dolnej matrycy.
Często wybrany otwór vee jest tym samym 8-krotnym otworem matrycy vee zalecanym dla matrycy zgięcia powietrznego. Niektórzy operatorzy są jednak bardziej komfortowi, gdy otwór matrycy vee ma 6-krotną grubość metalu. To otwarcie powoduje, że materiał początkowo formuje się w promieniu wewnętrznym w przybliżeniu o jednej grubości metalu. Kiedy materiał jest formowany, albo za pomocą metody gięcia powietrznego, albo za pomocą narzędzi typu dolnego, gdy część jest wtłaczana do otworu w kształcie litery V, promień wewnętrzny jest formowany w metal. Chociaż jest nazywany promieniem, to tak naprawdę jest
jakiś rodzaj „parabolicznego” kształtu. Jest to bardzo ważne, ponieważ pomaga wyjaśnić, co dzieje się z nogami części podczas cyklu formowania przy użyciu matryc.
Podczas cyklu formowania występuje kilka funkcji, które mogą wpływać na jakość kąta końcowego. Promień wierzchołka górnej matrycy jest obrabiany z prawdziwym promieniem. Wewnętrzny promień utworzony po wewnętrznej stronie części ma kształt eliptyczny, ponieważ część jest wygięta w powietrze podczas przemieszczania się do wnęki matrycy. Kształt eliptyczny będzie nieco większy niż promień obrobiony na kości. Gdy zewnętrzne nogi części uderzają w pochyłe boki otworu matrycy vee, może wystąpić kilka warunków. W zależności od położenia górnej matrycy w dolnej części skoku i ilości siły lub tonażu uderzającego w część, operator może znaleźć, jak pokazano na Rys. 3-5, jedną z poniższych.
Etap 1) Wewnętrzny promień części będzie podążał za 0,156-krotnością zasady otwierania vee, jak w przypadku zginania powietrzem.
Etap 2) Jeśli skok przesunąłby część w dół do dolnej części matrycy, używając tylko siły potrzebnej do wygięcia powietrza, uformowany kąt rozpadłby się, prawdopodobnie 2 ° do 4 °, gdy górna matryca powróci na górę udaru mózgu.
Etap 3) Jeśli skok formowania został nieznacznie obniżony, tak że tonaż na dole skoku wzrósł do około 1,5 do 2 razy więcej niż normalny ton zgięcia powietrza, to ciśnienie zostało zwolnione, gdy tłok powrócił na szczyt skoku , wynikowy kąt będzie wygięty o kilka stopni. Wygięty kąt będzie bardzo spójny w tolerancji, ale nie będzie pożądanym kątem końcowym.
Etap 4) Jeśli dolna część ustawienia suwaka skoku zostanie zwiększona tak, że tonaż na dole skoku będzie wynosił od 3 do 5 razy więcej niż tonaż wymagany do prostego zakrętu powietrza, narożniki górnej matrycy będą wymuszać wygięte nogi części z powrotem do pożądanego kąta, zwykle 90 °.
Oczywiste pytanie brzmi: „Dlaczego część wygina się do kąta mniejszego niż 90 °, kiedy kąt matrycy najwyraźniej powinien ograniczać ruch kołnierza?” Odpowiedź jest dość prosta. Weź jedną rękę i przytrzymaj ją przed sobą. Trzymaj cztery palce razem i otwórz kciuk, aby utworzyć kąt między kciukiem a palcem wskazującym. Zwróć uwagę na duży eliptyczny kształt, który twoja skóra tworzy między kciukiem a palcem wskazującym. Weź palec wskazujący drugiej ręki i zacznij wciskać go w środek eliptycznego obszaru między kciukiem a palcem wskazującym.
Natychmiast kciuk i palec wskazujący zaczną się poruszać, zmniejszając rozmiar oryginalnego kąta, który zrobiłeś. To samo zjawisko ma miejsce, gdy używana jest operacja dolna. Górny promień matrycy jest prawdziwym promieniem. Kształt uformowany w materiale, gdy jest wypychany w dół, jest nieco eliptyczny. W dolnej części obrysu, w miarę zwiększania tonażu, część wygina się tak, jak twoje palce. Kołnierze wyginają się, aż dotkną narożników górnej matrycy. Jeśli ciśnienie zostanie zwolnione w tym czasie, kołnierze mogą odskoczyć.
Gdyby część uderzyła wystarczająco mocno, aby obszar zetknięty przez górną matrycę przekroczył granicę plastyczności materiału, wyeliminowano by sprężynowanie. Jeśli uwolniony z ciśnienia formującego w tym czasie, część może nadal być w stanie nadmiernym. Pozostanie tam, aż górna matryca zostanie ustawiona niżej, aby umożliwić narożnikom górnej matrycy zaklinowanie kołnierzy otwartych do akceptowalnego kąta 90 °. Wymaga to dużej ilości tonażu. Im ostrzejszy jest promień nosa w górnej części, tym większa jest ilość wykrzywienia.
2) Bottoming z Springback
Wykwalifikowany operator prasy krawędziowej może często być w stanie tworzyć różne części przy użyciu funkcji wyginania, która występuje w cyklu formowania do dołu, jak opisano wcześniej. Operator musi dokładnie dostosować skok cyklu formowania, aby umożliwić wygięcie kąta, ale nie być „ set. ”Gdy suwak przesunie się z powrotem na szczyt skoku, uformowany kąt powróci do wymaganego kształtu. Ta metoda wymaga jedynie około 1,5-krotności normalnego tonażu zgięcia powietrza i może zapewnić dokładność kątową nieco lepszą niż tolerancje zginania w powietrzu. Wadą jest to, że jeśli część zostanie uderzona zbyt mocno, kąt pozostanie wygięty. Wtedy tylko dolny tonaż pozwoli górnej matrycy wypchnąć nogi z powrotem do 90 °. Ta metoda formowania wymaga dużej umiejętności operatora w celu uzyskania spójnych części (patrz rys. 3-5, etapy 2 i 3). Wielu użytkowników pras krawędziowych o małej pojemności próbuje zastosować tę metodę, nawet używając ostrych górnych matryc nosa, starając się uformować ich części. Często operator ponownie się sprawdza
wygina się kilka razy, starając się wyrównać nogi o kąt zgięcia 90 °.
Jeśli dolne z formowaniem sprężynującym jest wykonywane z górną matrycą, która ma promień naroża mniejszy niż grubość metalu, górna matryca wytworzy zagięcie lub rowek na wewnętrznej powierzchni promienia. To zagniecenie nastąpi
gdy górna matryca zetknie się z materiałem i ciśnienie wzrasta, aby rozpocząć zginanie materiału w otworze vee.
Niektórzy ludzie uznają to zagięcie za ostry promień wewnętrzny. Rzeczywisty kształt części to normalny promień wewnętrzny
z zagięciem w środku.
Istnieje wiele firm sprzedających narzędzia zwane „precyzyjną prasą krawędziową” (często kojarzone
z oprzyrządowaniem w stylu europejskim omówionym w rozdziale 21), który promuje kąty 88 ° na matrycach. To wpada w
Koncepcja „najniżej ze sprężynowaniem”. Ten typ matrycy nie jest przeznaczony do pracy z „programowanym kątem”
Opcje hamulców dostępne w wielu nowych maszynach high-tech, ponieważ są one zaprogramowane do pracy tylko z matrycami do zginania powietrza. Matryce 88 ° nie należą do tej kategorii, ponieważ wymagają, aby materiał rzeczywiście dotykał boków dolnej matrycy, aby zmniejszyć część sprężystości.
3) Coining
Niektórzy projektanci części uważają, że promień wewnętrzny części powinien być mniejszy niż grubość metalu. Jedynym sposobem, w jaki można to zrobić, jest wymuszenie niewielkiego promienia na górnej matrycy (mniejszej niż jedna grubość metalu) w promieniu wewnętrznym, który został uformowany w metal podczas części zginania skoku formowania.
Ostry promień nosa na górnej matrycy wciska się w część na dole skoku i reformuje
wewnątrz w mniejszym promieniu. Kiedy stały metal zostanie przesunięty lub zmieniony w kształcie, jest podobny do płaskich powierzchni
metalowy dysk jest przekształcany w nowy kształt, taki jak pens, grosze lub nikiel. W tym przypadku przemieszczenie metalu tworzy nową pożądaną część, zwaną monetą. Gdy górna matryca przemieszcza metal we wnętrzu promienia części, metoda formowania jest nazywana wytłaczaniem. Siła potrzebna do przemieszczenia metalu o promieniu wewnętrznym części do 1/2 promienia wewnętrznego metalu będzie wahać się od 5 do 10-krotności tonażu wymaganego do zginania tego materiału przy użyciu zalecanego otworu matrycy vea (rys. 3-7) .
Istnieje błędne przekonanie, że ostrzejszy promień wewnętrzny wykonany przez wybijanie spowoduje mniejszy promień zewnętrzny. To myślenie można obalić na desce kreślarskiej. Część wykorzystująca daną grubość grubości należy narysować w powiększonej skali, pokazując materiał pod typowym kątem 90 °. Wewnętrzny promień powinien być narysowany do tego samego szacowanego promienia, który zostałby utworzony, gdyby zalecana die vee została użyta. Linia wzdłuż wewnętrznej strony każdego kołnierza powinna być przedłużona, aby zilustrować ostry lub 0 ", promień wewnętrzny. Mały obszar pokazany teraz przez dwie proste przy 90 ° i zakrzywiona linia promienia wewnętrznego ilustruje ilość materiału, który zostanie przesunięty, jeśli w części zostanie wykonany ostry narożnik.
4) Dół przy użyciu kątów inny niż 90 °
Dla wielu części istnieje potrzeba dokładności typu dolnego, ale prasa krawędziowa nie ma dostępnego tonażu, aby utworzyć część z prawdziwymi wykrojnikami. Tonaż potrzebny do doprowadzenia części do spójnej „nadmiernej” pozycji wynosi tylko około 1,5 do 2 razy większy od tonażu zginanego powietrza dla tej grubości stali miękkiej. Gdy część osiągnie ustalony wygięty kąt, kąt wzdłuż długości linii zgięcia będzie bardzo spójny. Jeśli część jest taka, która będzie wielokrotnie formowana, dobrym pomysłem może być specjalny zestaw wykrojników ciętych o kącie większym niż 90 °. Pozwoli to na nieco „spuszczenie” materiału na dolnym poziomie. Zamiast formowania do niepożądanego kąta wygięcia 88 °, jeśli matryce zostały obrobione pod kątem 92 °, uformowana część wygina się o 2 °, co daje pożądane zgięcie 90 °.
Niektóre materiały odskoczą, chyba że zostaną uderzone o tonaż większy niż dostępna pojemność prasy krawędziowej. Jest to często prawdziwe, gdy ma zostać utworzona stal nierdzewna. Stal nierdzewna jest często formowana za pomocą matryc od dołu, co powoduje sprężynowanie do kąta 2 ° do 3 ° większego niż pożądane po zwolnieniu ciśnienia. Po sprawdzeniu kąt będzie bardzo spójny wzdłuż linii gięcia. Jeśli matryca ma kąt 87 ° lub 88 °, a nie 90 °, operator będzie w stanie uzyskać akceptowalny kąt zgięcia o 90 ° za pomocą dolnego z koncepcją sprężynowania.
Matryce wycięte pod specjalnym kątem nie są matrycami ogólnego przeznaczenia. Operator musi nauczyć się z nich korzystać, aby uzyskać dobre kąty. Rozwiążą problem ograniczenia tonażu i zapewnią dobrą spójność. Będą domagać się, aby tonaż ton / ft potrzebny dla najdłuższej części również był utrzymywany, jeśli muszą być również wykonane krótsze odcinki tej samej części. Jeśli 92 ° matryce użyte do skorygowania problemu „overbend” dla długich części zostały użyte z
części o krótszej długości, ale uformowane w tonażu normalnie potrzebnym do prawdziwego wylewania, wynikowy kąt części prawdopodobnie miałby kąt 92 ° (lub jakikolwiek kąt, który został obrobiony na matrycy) wzdłuż linii gięcia. Ta sama logika przeważyłaby, gdyby krótki kawałek stali nierdzewnej był naprawdę zanurzony przy użyciu matryc 88 ° - końcowy kąt mógłby być obrobiony 88 ° na matrycach.
Ta metoda jest dobrym przypomnieniem, że hydrauliczne prasy krawędziowe mają ograniczenia tonażowe. Nie można ich przeciążać. Gdy zastosowano mechaniczną prasę krawędziową, operator często myślał: „jeśli kąt nie jest prawidłowy, uderz go mocniej!” Ta logika spowodowała wiele przeciążeń, a także wysokie rachunki za naprawę.
5) Najniższe tolerancje
Prawdziwe tolerancje dla dolnego lub górnego cięcia zmniejszają normalne tolerancje wynikające z przewietrzania na pół. Zamiast ± 1,5 ° określonego dla gięcia powietrznego 10-metrowego i cieńszego do 10-calowego przy użyciu zalecanego otworu matrycy vee, można uzyskać dolną (lub jeśli materiał jest ukształtowany) tolerancję odchylenia ± 0,75 °. Aby utrzymać dokładniejsze tolerancje, wymagana będzie duża kontrola operatora z czasem pozwalającym na pomiar i ponowne zakotwienie niektórych zakrętów.
Optymalna tolerancja wynosi ± 0,5 °. Jeśli poświęca się wystarczającą ilość czasu na każdą część i jeśli specyfikacje materiału są ściśle przestrzegane, niektóre części zostały utrzymane na poziomie odpowiadającym tolerancjom obróbki. Jeśli jest to wymagane, pozwól wykwalifikowanemu operatorowi poświęcić wystarczającą ilość czasu na wykonanie wielu prac ręcznych, ponieważ zbliży się to do pracy typu „rzemieślnik”.
Tolerancje „Bottoming with springback” różnią się między zakrętami powietrza i dolnymi tolerancjami. Ze względu na wiele możliwych kombinacji matryc i materiałów nie można zapewnić dopuszczalnego zakresu tolerancji, jakiego można oczekiwać w typowym przebiegu produkcyjnym.
